Redmill

Ik pak wel vaker boeken omdat de kaft me aanspreekt maar deze keer was het anders. Ik werd gevangen door de kaft. Gegijzeld door een prachtige omslag die ik alleen met tegenzin kon los laten om de vrouw van de kassa het afrekenen mogelijk te maken.  De Giraffe op de kaft spring er door de spotvernis vanaf, trots en met de melancholieke blik zoals alleen giraffes die hebben. Melancholie is de rode draad in wat The Independent beschrijft als een meesterwerk. Ik kan daar wel in meegaan. Omdat ik instapte met alleen een mooie kaft als vertrekpunt was het hele boek een ontdekkingsreis. Een reis in de tijd van voor het vallen van de muur, een mooie maar ook wel beklemmende observatie.

Nooit eerder zag ik de wereld door de ogen van een Giraffe maar Ledgerd krijgt het voor elkaar.
Hij schildert een beeld van de gang van een kolonie giraffes naar de dierentuin van Praag, een stad die nog gebukt gaat onder de overheersing van het communisme. Alles en iedereen draagt een sluier. Zowel de giraffen als de tsjecho Slowaakse fabrieksarbeidster, een oppasser in de diertuin en de boswachter met een gave die hem de gruwlijkste opdracht van zijn leven bezorgd. In Giraffe beseffen mens en dier dat vrijheid bestaat, ze dromen er van maar geven ze zich over aan een grauw gevangenschap tot het onverwachte einde zich aandient.

One word summary: Intrigerend