Marianne Fredriksson Het zesde zintuig
Laatst vroeg iemand mij of ik gelovig ben. Ja zei ik volmondig. Ik ben een Erietsist. Dit geloof voedt een continue zoektocht vanuit een overtuiging dat er meer is, iets wat we niet met onze geaccepteerde en gedocumenteerde zintuigen kunnen waarnemen. Iets waar de wetenschap nog geen concrete antwoorden op heeft. Iets waarvan ik stellig overtuigd ben dat het er is omdat ik dat ervaar. Is het een geloof, nee het is een overtuiging.
In Het zesde zintuig laat Marianne Fredriksson op een werkelijk sublieme wijze zien wat we allemaal weten maar niet kunnen zien zoals we gewend zijn te zien. Kleine Sofia is zich niet bewust dat de gave die ze heeft bij grote mensen veelal verloren gaat of sterker nog verdrongen wordt uit angst voor het onbekende. Zo klein als ze is kan Sofia heel direct en daarmee confronterend zijn. Sofia ziet nu eenmaal de dingen ruim van tevoren aankomen. De gave van Sofia lijkt een geschenk. Maar als ze bevriend raakt met de blind geboren Anders en ze samen experimenteren met zien zonder te kijken krijgt de kleine Zweedse kerkgemeenschap de schrik van hun leven als het experiment voor iedereen zichtbaar wordt. De schok die het tweetal veroorzaakt leidt tot grote opschudding in de kleine Zweedse gemeente. Alleen mensen die aanvoelen wat er is gebeurd en sterk in hun schoenen staan kunnen het gebeurde een plaats geven.
